Ścieżki kariery

Z każdym dniem przepracowanym w firmie pracownik ewoluuje. Rozwój zawodowy pracownika przebiega według typowej ścieżki kariery. Przez pierwszy rok jest pracownikiem początkującym – w tym czasie teoretyczne przygotowanie zderza się z praktyką. Po około roku pracownik nie jest już początkujący, a nadal nabiera doświadczenia – wtedy pod okiem starszych stażem kolegów rozwija swoje praktyczne umiejętności i wdraża się coraz bardziej w specyfikę firmy. Najlepiej, gdy bierze udział w szkoleniach i konferencjach, a także w stażu w innej filii firmy, jeśli ona takowe posiada. Po dwóch latach pracy można mówić o pracowniku doświadczonym. Faza ta odzwierciedla pełną dojrzałość zawodową pracownika, który zna dobrze firmę, jej cele i zadania, identyfikuje się z nimi. Po czterech latach dojrzały pracownik jest nadal aktywny, uczy się, jest energiczny i kreatywny. Po następnym roku pracownik zaczyna być bierny, pasywny – spoczywa na laurach. Dla niego czas w firmie już się zatrzymał. Wszystkie czynności sprowadzają się do tych samych, monotonnych, wyuczonych na pamięć zadań. Powyższa ścieżka, jej typowość i schematyczność jest zadaniem dla menedżera. Jego rolą jest nie dopuścić pracownika do ostatniej fazy. Cały czas firma musi dbać o rozwój pracowników – zasoby ludzkie to dobra inwestycja dla firmy. Szczególnie pomocne są wszelkie szkolenia – największym uznaniem cieszą się szkolenia outdoorowe, gdzie oprócz zdobywania wiedzy teoretycznej i praktycznej, pracownicy świetnie się integrują. Ścieżka kariery wiąże się też z pensją pracownika – do każdego szczebla powinna być ona przypisana wraz z obowiązkami, prawami i przywilejami. Menedżer powinien cały czas pilnować, czy wszyscy pracownicy są aktywni, kreatywni i efektywni. Jednak w sytuacji odwrotnej, gdy zatrudniony wykazuje brak kreatywności i pasywność, zadaniem menedżera jest aktywować go, a nie zwalniać. Nawet bierny pracownik jest kapitałem firmy, trzeba jednak umieć go odpowiednio zmotywować. Nie zawsze dobrym sposobem są testy, które oczywiście dobrze pokazują postawy pracowników, ale wiążą się najczęściej z ogromnym stresem i przynoszą też niepotrzebne złe skutki. Pierwszym krokiem do pozytywnego wpływania na pracowników przez menedżera jest wypracowanie przez niego własnej umiejętności postrzegania pracowników jako indywidualne osoby, a nie jak identyczne, mechaniczne trybiki wielkiej maszyny.